هر کسی گمشده ای دارد.
وخدا گمشده ای داشت..هر کسی دو تاست 
وخدا یکی بود.....و یکی چگونه می توانست باشد؟
هر کسی به اندازه ای که احساسش کند...نداشت.
عظمت ها همواره در جستجوی چشمی است که آن را ببیند.
خوبی ها همواره نگران که آن را بفهمد.
زیبایی همواره تشنه ی دلی است که به او عشق ورزد.
قدرت نیازمند کسی است که در برابرش رام گردد.
و غرور در جستجوی غروری است که ان را بشکند.
و خدا عظیم بود و زیبا و پر اقتدار و مغرور...اما کسی نداشت!