لبانش را حرکتی داد و شاید این نفسی از تمام وجودش بود..

شاید همه چیز به باد فراموشی رسید،

اما هنوز تکه هایش در کنج کنج های این همه جا باقیست!

اما کاش نبود..

شاید دنیا از دستانم پرت شد..اما کِی؟!..

این باد شاید تمام خاطرات مرا برد اما به کنج کنج این همه جا..

باید بگردم؟!

چون این کنج ها هم گم شده اند..

من هم؟